Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Opolu

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 października 2012 r.

Sąd Okręgowy w Opolu

V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie: Przewodniczący-Sędzia SO Ewa Grabińska

Sędziowie: SO Wojciech Sabat (spr.)

SO Daniel Chorązki

Protokolant: st.sekr.sądowy Ewa Atamańczuk

po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012r. w Opolu na rozprawie

sprawy z powództwa J. M.

przeciwko Szkole Podstawowej z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś.

o odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy

na skutek apelacji powódki

od wyroku Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Kędzierzynie - Koźlu

z dnia 27 czerwca 2012r. sygn.akt IV P 138/11

oddala apelację

Na oryginale właściwe podpisy.

UZASADNIENIE

Powódka J. M. reprezentowana przez opiekuna M. M. w pozwie z dnia 18 lipca 2011 r. (data nadania przesyłki pocztowej), skierowanym przeciwko Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Ś. wniosła o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, zasądzenie odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy w kwocie 50 000 zł - żądanie to sprecyzowano na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012r. Nadto powódka wniosła o obciążenie pozwanego kosztami postępowania.

W uzasadnieniu wskazano, iż pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę ze skutkiem natychmiastowym z tego powodu, iż nie przedłożyła wymaganego Kartą Nauczyciela zaświadczenia lekarskiego o zdolności do pracy na stanowisku nauczycielki. Przedstawiciel powódki dodał, że powódka cierpi na zaburzenia psychiczne – chorobę urojeniową od wielu lat. Pozwana o tym fakcie wiedziała, tolerowała zachowanie powódki i brak było przesłanek do rozwiązania z powódką umowy o pracę ze skutkiem natychmiastowym.

W odpowiedzi na pozew z dnia 17 sierpnia 2011r. Szkoła Podstawowa z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) poinformowała, że Zespół Szkolno – Przedszkolny został rozwiązany z dniem 31 sierpnia 2010r. i od 01 września 2010r. placówka oświatowa funkcjonuje jako Szkoła Podstawowa z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś..

W piśmie z dnia 20 września 2011r. Szkoła Podstawowa z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś. cofnęła swoje pismo z dnia 18 sierpnia i wniosła o oddalenie powództwa, wskazała, że nie jest następcą prawnym poprzedniej placówki prowadzonej przez samorząd terytorialny.

Na rozprawie w dni 29.09.2011r. powódka wniosła o sprostowanie świadectwa pracy w pkt 3 a, w ten sposób, że w miejsce rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia ma być wpisane, że stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem dokonanym przez powódkę. Jednocześnie złożyła wniosek o wezwanie do udziału w sprawie Gminę K..

Postanowieniem z 02.11.2011r. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie – Koźlu odmówił wezwania Gminy K. do udziału w sprawie.

W dniu 18 listopada 2011r. Sąd Rejonowy w Kędzierzynie – Koźlu wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanego Szkołę Podstawową z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś..

Pozwana Szkoła Podstawowa z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś. w piśmie z 09 stycznia 2012r. wniosła o oddalenie powództwa z obciążeniem powódki kosztami postępowania w zakresie przez nią poniesionym. W uzasadnieniu wskazała, że Szkoła prowadzona przez Stowarzyszenie w żadnym wypadku nie jest następcą prawnym Szkoły Podstawowej w Ś., prowadzonej przez Gminę K. i nie może odpowiadać za żadne zobowiązania powstałe przed jej utworzeniem. Dodała, że nie jest podmiotem, do którego mogą być kierowane roszczenia ani też, który w wypadku korzystnego rozstrzygnięcia dla powódki mógłby wystawić dokumenty rozwiązania umowy o pracę oraz świadectwo pracy. (...), oddzielny podmiot nigdy nie będący pracodawcą powódki nie może wystawić dokumentów w imieniu podmiotu zlikwidowanego (nieistniejącego ). Z ostrożności procesowej podniosła, że powództwo pozostaje rażąco spóźnione i brak podstaw do uwzględnienia uchylenia terminowości. Opiekun prawny powódki uzyskał zaświadczenie o opiece dnia 25.03.2011r., pozew wpłynął 20.07.201Ir. Zwłoka nie została w żaden sposób usprawiedliwiona. Rozwiązanie umowy o pracę z powódką nastąpiło zgodnie z art. 23 ust, 4, pkt.2. Powódka mimo dwukrotnego wezwania me przedłożyła wymaganego zaświadczenia lekarskiego, co nie tylko dawało podstawę do rozwiązania umowy w świetle powołanego przepisu, ale stało się koniecznością z uwagi na bezpieczeństwo dzieci. Doręczenie rozwiązania umowy było prawidłowe- dwukrotne awizo. Rozwiązanie umowy jest czynnością jednostronną, doszło do wiadomości powódki zgodnie z procedurą doręczeń określoną k.p.a. Brak więc jakichkolwiek podstaw do uznania rozwiązania umowy za bezskuteczną. Na marginesie pozwana zauważyła, iż interesy ubezwłasnowolnionej powódki nie są należnie reprezentowane, gdyż w miejsce oczywiście bezzasadnych procesów o przyznanie emerytury należało wystąpić o rentę inwalidzką, co zabezpieczyłoby egzystencję powódki bez zamknięcia drogi do niniejszego procesu.

Sąd I instancji ustalił następujący stan faktyczny:

Od dnia 1 września 2001 r. J. M. została zatrudniona w Zespole Szkolno – Przedszkolnym w Ś. jako nauczyciel przedszkola w pełnym wymiarze czasu pracy.

Na podstawie art. 83 ust. 1 Karty Nauczyciela dyrektor Zespołu (...) zawiesił J. M. w pełnieniu obowiązków nauczyciela – wychowawcy oddziału przedszkolnego z dniem 30 kwietnia 2009r. Przyczyną zawieszenia było naruszenie nietykalności i znieważenie dyrektora szkoły oraz uporczywe uchylanie się od przeprowadzenia badań lekarskich.

Pismem z dnia 24.02.2010r. dyrektor Zespołu Szkolno - Przedszkolnego w Ś. przypomniał powódce, że pomimo zawieszenia w czynnościach do momentu zapadnięcia wyroku jest pracownikiem. Dyrektor zobowiązał powódkę do wykonania badań okresowych i sanitarno – epidemiologicznych, a w przypadku niedostarczenia wymaganych zaświadczeń rozwiąże umowę o pracę na podstawie i w trybie art. 23 ust. 4 pkt 2 Karty Nauczyciela.

Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Ś. na podstawie art. 23 ust.4 pkt 2 i ust. 5 Karty Nauczyciela rozwiązał z powódką umowę o pracę bez wypowiedzenia z dniem 31 marca 2010r. Pracodawca jako przyczynę podał, że powódka nie dostarczyła wyniku badania okresowego, ani dokumentu usprawiedliwiającego niezgłoszenie się na badania, ani nie udzieliła żadnej informacji na ten temat. Ponowne niezgłoszenie się na badania okresowe za nieusprawiedliwione pracodawca uznał za nieusprawiedliwione i powołując się na art. 23 ust. 4 pkt 2 rozwiązał umowę o pracę ze skutkiem na dzień 31 marca 2010r.

Uchwałą z dnia 25 marca 2010r. Rada Miejska w K. z dniem 31 sierpnia 2010r. zlikwidowała Zespół Szkolno – Przedszkolny w Ś.. W dniu 23 sierpnia 2010 r. Burmistrz K. wydał decyzję zezwalającą na założenie Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałem Przedszkolnym na skutek wniosku Stowarzyszenia (...) w Ś.. Zezwolenie obejmowało założenie i prowadzenie publicznej sześcioklasowej szkoły podstawowej z oddziałem przedszkolnym, rozpoczynającej swą działalność w dniu 01 września 2010 roku w miejscowości Ś.. Organem założycielskim i prowadzącym szkołę jest Stowarzyszenie (...) w Ś..

Dnia 1 września 2010r. Zarząd Stowarzyszenia (...) (...) (...) w Ś. założył Publiczną Szkołę z Oddziałem Przedszkolnym przy Stowarzyszeniu (...) w Ś.. Nowa placówka oświatowa przejęła funkcje poprzedniej placówki oraz dokumentację, funkcjonuje w dotychczasowym budynku Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Ś..

M. M. w dniu 18 sierpnia 2010r. złożył do Sądu Okręgowego w Opolu wniosek o ubezwłasnowolnienie siostry J. M.. 29 grudnia 2010r. Sąd Okręgowy w Opolu ubezwłasnowolnił całkowicie J. M. z powodu choroby psychicznej o obrazie zaburzeń urojeniowych. Postanowieniem z dnia 25 marca 2011r. Sąd Rejonowy w Głubczycach dla całkowicie ubezwłasnowolnionej J. M. ustanowił opiekę prawną. Pełnienie funkcji opiekuna prawnego powierzono w dniu 25 marca 2011r. M. M.. W trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszkania J. M. kurator ustalił, że ubezwłasnowolniona zamieszkuje z matką S. M., która jest osobą niedołężną, wymagającą całodobowej opieki. 17 lipca 2011r. S. M. zmarła.

Powódka złożyła wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w O. o przyznanie emerytury, jednakże organ odmówił jej przyznania emerytury, z uwagi na fakt, iż to pracodawca rozwiązał umowę o pracę. Powódka złożyła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jednakże nie zostało uwzględnione.

W dniu 05 stycznia 2011r. powódka zwróciła się do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy w punkcie dotyczącym sposobu rozwiązania stosunku pracy. Stowarzyszenia (...) w Ś. poinformowało powódkę, że w świetle zgromadzonej dokumentacji nie ma możliwości dokonania zmian zapisów w świadectwie pracy. Powódka została pouczona, że od tej decyzji przysługuje jej prawo odwołania się do Sądu Pracy.

Przy ww. ustaleniach Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Kędzierzynie – Koźlu wyrokiem z dnia 27 czerwca 2012r. oddalił powództwo .

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia orzeczenia wskazano, iż powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż sytuacja faktyczna kształtująca w niniejszej sprawie żądanie pozwu jest bezsporna. Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się na zgromadzonych w sprawie dowodach- przedstawionych wyżej- które nie były przedmiotem zastrzeżeń co do ich prawdziwości. W przedstawionym zakresie wymienione dowody są jasne, a fakt, iż ustalony na ich podstawie stan faktyczny nie budzi zastrzeżeń stron, zwalnia od szerszej analizy ich treści.

Roszczenie o sprostowanie świadectwa pracy i odszkodowanie nie mogło w niniejszej sprawie zostać uwzględnione, a wystarczającym dla wydania takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że nastąpił upływ terminu dla skutecznego zgłoszenia żądań. W tym miejscu należy przywołać następujące przepisy kodeksu pracy:

art. 97 § 2 ¹

pracownik może w ciągu 7 dni od otrzymania świadectwa pracy wystąpić z wnioskiem do pracodawcy o sprostowanie świadectwa. W razie nieuwzględnienia wniosku pracownikowi przysługuje, w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy.

art. 264 § 2

żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę.

art. 265

§ 1. Jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej winy - w terminie czynności, o których mowa w art. 97 § 2 ¹ i w art. 264, sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu.

§ 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.

Przede wszystkim należy wskazać, iż Sąd nie uwzględnił powództwa powódki, ponieważ uchybiła terminom o którym mowa powyżej. Pracodawca wskazał, że do rozwiązania umowy o pracę doszło w dniu 31.03.2010r. na skutek rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Stosownie do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2005 r., I PK 37/2005 dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej zawierającej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy stwarza domniemanie faktyczne możliwości zapoznania się przez pracownika z jego treścią, co oznacza przerzucenie na niego ciężaru dowodu braku możliwości zapoznania się z treścią oświadczenia pracodawcy. Pracodawca swoją decyzję o rozwiązaniu z powódką stosunku pracy wysłał za pośrednictwem poczty. Z dowodu nadania przesyłki wynika, że została wysłana pod właściwy adres i mimo dwukrotnego awizowania nie została przez powódkę odebrana z poczty, co jednak nie oznacza, że nie została jej doręczona. Powódka otrzymała oświadczenie pracodawcy w dniu 6 kwietnia 2010 r. , zaś pozew wniosła w dniu 18 lipca 2012r. Wystąpienie przez pracownika z powództwem po terminie należy traktować jako zawierające w sobie wniosek o przywrócenie terminu ( tak SN w uzasadnieniu uchwały z dnia 14 marca 1986 r., III PZP 8/86 ). Przywrócenie terminów wymaga jednak wykazania, że ich przekroczenie nastąpiło bez winy pracownika.

Okolicznością wyłączającą winę w uchybieniu terminu niewątpliwie może być choroba pracownika (wyrok SN z dnia 25 sierpnia 1998 r., I PKN 270/98, OSNAPiUS 1999, nr 18, poz. 576). W dniu 25 marca 2011r. M. M. został ustanowiony opiekunem dla całkowicie ubezwłasnowolnionej J. M., w dniu 04 kwietnia 2011r. odebrał stosowne zaświadczenie. Przyjmując, że stan zdrowia powódki ubezwłasnowolnionej całkowicie z powodu choroby psychicznej o obrazie zaburzeń urojeniowych, mógł stanowić okoliczność wyłączającą winę w uchybieniu terminu, wskazać należy, że dotyczy to tylko okresu do czasu ustanowienia opiekuna prawnego, który mógł reprezentować jej interesy. W toku niniejszej sprawy brat powódki tłumaczył, że nie złożył pozwu wcześniej, gdyż opiekował się chorą matką, która zmarła w dniu 19 lipca 2011r. Zauważyć należy, że opiekun powódki już w piśmie skierowanym do Sądu Okręgowego w Opolu w dniu 12 sierpnia 2010r. pisał o dyscyplinarnym zwolnieniu powódki, okoliczność tę potwierdził słuchany jako strona postępowania w dniu 29 grudnia 2010r., a zatem już wtedy miał świadomość o zwolnieniu siostry i mógł przygotować się do ewentualnego złożenia odwołania. Opiekun nie wykazał żadnej okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu. M. M. w zeznaniach złożonych przed Sądem Rejonowym w Głubczycach w dniu 25 marca 2011r. wskazał, że siostra mieszka z matką. Z wywiadu kuratora z dnia 15 marca 2011r. przeprowadzonego w sprawie o ustanowienie opieki wynikało, że już wtedy S. M. była osobą niedołężną wymagającą całodobowej opieki, a mieszkała wyłącznie z J. M.. Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, żeby to z powodu choroby matki M. M. nie złożył odwołania do sądu w przewidzianym terminie. Brat powódki był na bieżąco informowany przez dyrektora K. Ł. o wszelkich krokach podejmowanych w stosunku do J. M. i nakłaniany do złożenia odwołania zaraz po rozwiązaniu umowy o pracę, ale powódka wybrała drogę dochodzenia emerytury przed ZUS – em. Dopiero fiasko tego postępowania zmotywowało opiekuna do wszczęcia sprawy niniejszej, a zatem nie można uznać, że do uchybienia terminowi doszło bez jego winy. Zdaniem sądu chwilą ustania przyczyny uchybienia terminu była chwila wydania postanowienia o ustanowieniu M. M. opiekunem prawnym siostry albowiem art. 578 § 1 kodeksu postępowania cywilnego stanowi, iż postanowienia sądu opiekuńczego są skuteczne i wykonalne z chwilą ich ogłoszenia, a gdy ogłoszenia nie było, z chwilą ich wydania. W tym przypadku postanowienie o ustanowieniu opiekunem prawnym J. M. stało się skuteczne, zanim się uprawomocniło, a więc z chwilą ogłoszenia. Zatem aby zachować termin dla wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania M. M. powinien złożyć przedmiotowy wniosek w ciągu 7 dni od chwili wydania postanowienia o ustanowieniu go opiekunem. M. M. miał świadomość, tego że stosunek pracy z powódką został rozwiązany, na bieżąco był informowany przez dyrektora placówki o wszystkich krokach podejmowanych wobec powódki i w ramach należytej staranności winien nie zwlekać z wniesieniem odwołania do sądu, które powinno nastąpić najpóźniej w terminie 7 dni od daty 25 marca 2011r. W okolicznościach wskazanych przez M. M. brak podstaw do uznania, iż opieka nad matką była okolicznością usprawiedliwiającą w uchybieniu terminu. Terminy przewidziane w art. 256 i 264, art. 97 § 2 ¹ k.p. są terminami prawa materialnego, do których nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania cywilnego dotyczących uchybienia i przywrócenia terminu.

Z uwagi na okoliczność, że termin do wniesienia pozwu nie został zachowany i jednocześnie przyczyny uchybienia terminu były zawinione, sąd oddalił powództwo. Reasumując zbyt późne wytoczenie powództwa skutkuje jego oddaleniem w całości.

Już tylko na marginesie można zauważyć, iż brak jest podstaw do sprostowania świadectwa pracy w zakresie podstawy rozwiązania stosunku pracy na wniosek powódki, gdyż J. M. nigdy takiego wniosku nie składała, co potwierdził sam M. M. przyznając, że siostra nie chciała słyszeć o przejściu na emeryturę.

Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł M. M. działający imieniem J. M., domagając się jego zmiany poprzez uwzględnienie powództwa w całości, względnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zarzucając naruszenie przez Sąd I instancji przepisów art. 97§ 2 ¹ kp, art. 264 § 2 kp i art. 265 kp.

W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego, skarżący podnosił m.in., iż Sąd Rejonowy błędnie przyjął , że nie wykazał okoliczności uzasadniających przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bowiem okoliczność taką stanowi konieczność sprawowania opieki nad niedołężną matką, chorą psychicznie siostrą oraz chorym synem. Apelujący zaakcentował , iż w momencie ustanowienia go opiekunem prawnym siostry, najważniejsze było dla niego jej zdrowie i leczenie, ponadto zwrócił uwagę , iż jego siostra nie mogła złożyć wniosku o rozwiązanie stosunku pracy, ponieważ była chora psychicznie.

Strona pozwana w odpowiedzi na apelację powódki wniosła o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego przywołanych w apelacji, tj.: art. 97§ 2 ¹ kp, art. 264 § 2 kp i art. 265 kp.. Sąd ten słusznie podkreślił w rozważaniach zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, iż stan faktyczny ustalony w sprawie w zasadzie był bezsporny, nie budził wątpliwości. Oświadczenie pracodawcy z 18.03.2010r. w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia na warunkach określonych przepisem art. 23 ust. 4 pkt. 2 Karty Nauczyciela zawierało prawidłowe pouczenie w przedmiocie sposobu i terminu jego zaskarżenia na drodze sądowej, zostało ono skutecznie doręczone pracownikowi w drodze tzw. „awizacji” z dniem 6.04.2010r. (potwierdzenie znajduje się w aktach osobowych J. M.), w związku z tym wniesienie powództwa (odwołania) w dniu 18.07.2011r. niewątpliwie nastąpiło po terminie określonym w przepisie art. 264 § 2 kp, stanowiącym, iż żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia… Sąd II instancji nie jest w stanie dostrzec, w jaki sposób Sąd Rejonowy miałby naruszyć normę tego przepisu, skarżący nie podaje w apelacji żadnej argumentacji w tym zakresie , ograniczając się do przywołania okoliczności stanowiących w jego przekonaniu podstawę do przywrócenia uchybionego terminu. Nie budzi również wątpliwości przedstawiona przez ten Sąd teza, iż ustalone w sprawie okoliczności nie stanowią podstawy do zastosowania regulacji zawartej w przepisie art. 265 kp, tj. przywrócenia uchybionego terminu. Przede wszystkim podkreślić należy, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, znaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania mogą usprawiedliwiać tylko szczególne okoliczności trwające przez cały czas opóźnienia (por.np. wyrok SN z 22.11.2011r., sygn.akt I PKN 660/00, publ. OSNP 2003/20/487). W niniejszym przypadku opóźnienie to niewątpliwie miało charakter znaczny, tj. wynosiło około 15 miesięcy, a żadne szczególne okoliczności trwające przez cały czas opóźnienia nie wystąpiły . Sąd I instancji ustalił , iż M. M. mógł podjąć stosowne działania jako opiekun ubezwłasnowolnionej całkowicie J. M. już na początku kwietnia 2011r. , mając wówczas niewątpliwie świadomość , iż jego siostra została zwolniona z pracy. Sąd II instancji nie neguje , iż sytuacja rodzinna M. M. była i jest niezwykle trudna, jednak istotne jest, iż nie musiał on poświęcać znacznego czasu na ewentualne zapoznanie się z przepisami prawa w celu sformułowania pozwu , bowiem pozew został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika, a zatem nic nie stało na przeszkodzie , aby nawiązał kontakt z takim pełnomocnikiem w okresie wcześniejszym. Reasumując stwierdzić należy, iż Sąd I instancji zasadnie oddalił powództwo o odszkodowanie z uwagi na upływ terminu prawa materialnego z art. 264 § 2 kp oraz brak podstaw do jego przywrócenia. Odnosząc się z kolei do drugiego z roszczeń artykułowanych przez stronę powodową , tj. sprostowanie świadectwa pracy stwierdzić należy, iż co prawda Sąd I instancji dość lakonicznie omówił w uzasadnieniu ten wątek procesu, jednak uchybienie to nie jest na tyle istotne, aby mogło w konsekwencji doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia w tej części. Z akt osobowych J. M. wynika, iż świadectwo pracy zostało jej wydane 20.04.2010r., zawierało ono odpowiednie pouczenie o sposobie i trybie jego zaskarżenia (sprostowania), wniosek tego rodzaju wpłynął do pracodawcy dopiero 5.01.2011r., w dniu 17.01.2011r. doręczono powódce pismo zawierające odmowe sprostowania (bez pouczenia), natomiast powództwo w tej części zostało zgłoszone do protokołu rozprawy przez M. M. w dniu 29.01.2011r.. Powódka oraz jej opiekun uchybili zatem znacząco terminom określonym w przepisie art. 97 § 2 ¹ kp , brak było podstaw do przywrócenia terminu z przyczyn powyżej omawianych. Nadto, na marginesie należy zwrócić uwagę na całkowitą bezzasadność żądania w tym zakresie, tj. dokonania wpisu o rozwiązaniu stosunku pracy na wniosek pracownika „po to aby otrzymała ona emeryturę” (vide: oświadczenie M. M. złożone na rozprawie w dniu 29.09.2011r. – k.37) . Świadectwo pracy jest bowiem dokumentem odzwierciedlającym wyłącznie fakty wskazane w przepisie art. 97 kp, nie zawiera elementów ocennych, w związku z czym podnoszona w apelacji kwestia niemożności złożenia takiego wniosku przez J. M. ze względu na chorobę psychiczną nie ma w tym zakresie żadnego znaczenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 385kpc oddalono apelacje jako bezzasadną.